فروش طرح توجیهی، راه اندازی مزرعه، مشاوره و کار آفرینی خرچنگ

-خرچنگ نارگیل، بزرگترین سخت پوست خشکی

خرچنگ نارگیل سخت پوستی بسیار بزرگ جثه است. گزارش هایی که از اندازه این خرچنگ داده اند با هم متفاوت هستند ولی با در نظر گرفتن اندازه میانگین، باید گفت که طول بدن دست کم ۴۰ سانتی متر و وزن آن ۴ کیلوگرم است. خرچنگ نارگیل متعلق به گونه « Birgus latro» از شاخه بندپایان و راسته ده پایان هستند.

نخستین جفت از پاها به خوبی رشد یافته اند و نیز عضو گازانبری بزرگی دارد. جفت پاهای دوم، سوم و چهارم باریک تر هستند و خرچنگ نارگیل از آن ها برای راه رفتن استفاده می کند. جفت آخر پاها نیز بسیار کوچک و باریک است. بدن به دو بخش اصلی تقسیم بندی شده است: سر سینه با پوسته سخت بیرونی (cephalothorax) و شکم. تمامی قسمت های بدن از اسکلت خارجی بسیار سختی پوشیده شده اند. رنگ این خرچنگ ها نیز بسیار متغیر است ولی به طور معمول آبی یا مایل به قهوه ای با نقش های کم رنگ هستند.

خرچنگ نارگیل در نوار بزرگی از ناحیه هند ـ آرام زندگی می کند. این ناحیه از «جزایر آندامان» در اقیانوس هند تا «پیت کرن» و «جزایر ایسترن» در اقیانوس آرام امتداد دارد. این خرچنگ ها زیستگاه ساحلی را ترجیح می دهند، ولی تا فاصله ۶ کیلومتر دور از ساحل هم دیده شده اند. در بعضی مناطق، در شکاف های سنگی هم زندگی می کنند و در برخی مناطق دیگر، گودال هایی در زمین شنی حفر می کنند و در آن ها زندگی خود را می گذرانند.

به طور کلی خرچنگ ها، بدون در نظر گرفتن موفقیت آن ها در زندگی در اقیانوس های جهان، آن قدرها هم در زندگی روی خشکی شانس نداشته اند. ولی، یک مورد استثنا در میان آن ها همین خرچنگ نارگیل است. خرچنگ نارگیل بالغ به قدری با زندگی در خشکی سازگاری دارد که اگر حتی برای چند ساعت به زیر آب غوطه ور شود، غرق شدنش حتمی است. خرچنگ‌های نارگیل نه فقط به زندگی دریایی پشت کرده اند، بلکه به بهترین نحو، مقام بزرگ ترین بی مهره خشکی زی را از آن خود کرده اند و یکی از بزرگ ترین بندپایان خشکی زی در دنیا به شمار می آیند.

فروش طرح توجیهی، راه اندازی مزرعه، مشاوره و کار آفرینی خرچنگ

اگر چه اندازه معمولی آن ها با ۴۰ سانتی متر طول بدن و ۴ کیلوگرم وزن است، ولی نمونه هایی گزارش شده اند که دو برابر طول و چهار برابر وزن داشته اند. در شرایط کنونی سیاره زمین، بی مهرگان خشکی زی بزرگ تر از خرچنگ نارگیل به ندرت دیده می شوند. نظریه ای که در مورد جثه جانوران در گذشته و حال ارائه شده این است که میلیون ها سال پیش، غلظت اکسیژن در اتمسفر بسیار بیشتر از زمان ما بوده است. به همین دلیل هم بسیاری از بی مهرگان غول پیکر در آن دوران زندگی می کردند.

این خرچنگ های بزرگ جثه زندگی را در تخم هایی که زیر بدن مادرشان چسبیده اند آغاز می کنند. خرچنگ ماده پس از جفت گیری و تولید تخم های بارور، آن ها را به شکمش

می چسباند و تا زمان تولد نوزادان به این منوال از آن ها نگهداری می کند. سپس، باید خود را به ساحل برساند تا نوزادانش را در آب رها کند. لاروهایی که از این تخم ها سر بیرون می آورند، دریازی هستند و یک ماه یا بیشتر از زندگی خود را با شناور شدن در میان پلانکتون ها سپری می کنند. پس از گذراندن این مرحله آبی، خرچنگ های جوان که توانسته اند از سختی های زندگی دریایی جان سالم به در برند، به بستر دریا می افتند و جستجوی خود را برای یافتن صدف های خالی حلزون های دریایی آغاز می کنند.

آن ها ناحیه عقبی بدن خود را درون این صدف های توخالی جای می دهند و از آن ها به عنوان خانه سیار خود استفاده می کنند. این خانه حکم پناهگاه را برای آن ها دارد، چون با مشاهده نخستین علائم خطر، به درون صدف پناه می برند و در آن مخفی می شوند.

شکم نرم خرچنگ نارگیل بسیار آسیب پذیر است، به همین خاطر بیشتر مواقع را درون صدف پنهان می شود. این خرچنگ هر از چند گاهی از آب دور می شود تا در خشکی به کاوش بپردازد. این مرحله از زندگی دوزیستی خرچنگ یک ماه طول می کشد که در این مدت ممکن است به صدف جدیدی نقل مکان کرده باشد تا خانه ای متناسب با جثه اش که حالا بزرگ تر شده و باز هم در حال رشد است، پیدا کند. همچنان که زمین خشک آن را به سوی خود فرا می خواند دیگر برای همیشه دریا را ترک می کند، اگر چه تا موقعی که از پناهگاه صدفی اش

برای همیشه خارج شود، دو یا سه سال طول می کشد. در آن زمان دیگر توانایی بقا در آب را از دست می دهد، ولی آبشش های تغییر شکل یافته اش امکان نفس کشیدن در هوا را برایش فراهم می کنند.

این آبشش ها در پوسته خارجی بدن خرچنگ قرار دارند و بافتی اسفنجی آن ها را احاطه کرده است که باید تمامی مدت مرطوب باشند تا تبادل گازهای هوا به طور حتم صورت گیرد. در این جاست که پاهای نحیف عقبی وارد عمل می شوند، چون خرچنگ آن ها را در آب می زند و به بافت اسفنجی آبشش ها می مالد تا مرطوب شوند.

با آبشش هایی این چنینی، خرچنگ نارگیل می تواند زیستگاه زمینی خود را سیاحت کند. آن ها خود را روی سطح شنی ساحل جزیره می کشند و حتی می توانند از نخل های نارگیل بالا بروند. آن ها به بالای درخت نارگیل می روند تا از گرمای خورشید دور باشند یا از جانوران شکارگر فرار کنند.

شهرت خرچنگ های نارگیل در قدرتشان است. در این که این خرچنگ های نیرومند بتوانند نارگیل های رسیده را از ساقه جدا کنند تردید وجود دارد، ولی بدون شک این توانایی را دارند که با انبرهای پرقدرتشان نارگیلی که روی زمین افتاده را از هم باز کنند.

هر کسی که سعی کرده باشد نارگیلی را با دست از هم باز کند، می داند که چنین کاری امکان پذیر نیست. انبرهای آن ها به قدری نیرومند است که می توانند وزنی ۲۹ کیلویی را از زمین بلند کنند. با کمی بردباری، خرچنگ می تواند پوسته سخت این میوه های غول پیکر را بتراشد. اگر چه نارگیل های سفت غذای آن به شمار می آیند اما می تواند از تنوع وسیعی از میوه ها و لاشه جانوران در حال فساد تغذیه کند. جانوران کوچکی مانند لاک پشت هایی که تازه از تخم بیرون آمده اند و برای فرار از چنگال خرچنگ نارگیل بسیار کند هستند، در منوی غذا جای می گیرند.

چنین حجم غذایی باعث بزرگ شدن جثه خرچنگ نارگیل می شود و تنها راه رشد آن نیز پوست اندازی است. این فرایند در خرچنگ بالغ کار دشوار و زمان بری است که در لانه اش اتفاق می افتد و ۳۰ روز طول می کشد. پوست تازه نرم و انعطاف پذیر است و جسم نرمش به سرعت در آن جا می گیرد. خرچنگ قصد به هدر دادن چیزی را ندارد، بنابراین زره سختی را که در مرحله ای دشوار از بدنش جدا کرده است، می خورد.

فروش طرح توجیهی، راه اندازی مزرعه، مشاوره و کار آفرینی خرچنگ

خرچنگ نارگیل گونه ای از خانواده «خرچنگ های منزوی» است

که ۵۰۰ گونه از آن ها تا کنون شناخته شده اند و همه آن ها بخشی از زندگی خود را درون صدف خالی حلزون های دریایی می گذرانند.

مردمان بومی به خرچنگ نارگیل، «خرچنگ دزد» نیز می گویند، چون ظاهراً علاقه خاصی به دزدیدن ماهی تابه و قابلمه از خانه ها و چادرهای مسافران دارد. شاید این اشیاء را با غذا اشتباه می گیرد که آن ها را کشان کشان با چنین عزم راسخی به گودالش می برد، چون این همان کاری است که با غذای واقعی انجام می دهد.

رقابت بر سر غذا در میان این خرچنگ ها شدید است. به همین خاطر است که تکه غذاهای لذیذ را به لانه شان می برند تا سر فرصت و بدون نگرانی از این که رقیبی آن را بقاپد به خوردن آن ها مشغول شوند.

در طول مرحله لاروی، جانوران شکارگر بیشتر خرچنگ های نارگیل را به دردسر می اندازند و برای آن ها خطرساز هستند، ولی یک خرچنگ بالغ دیگر از هیچ چیز ترسی ندارد، به جز انسان ها! گوشت آن ها غذای تشریفاتی رستوران ها است، در نتیجه فشار شکار توسط انسان ها روی آن ها زیاد است. خوشبختانه، این خرچنگ ها در چند منطقه مورد حفاظت قرار گرفته اند یا جمع آوری آن ها از نظر قانونی محدودیت دارد و تا میزان معینی مجاز است.

فروش طرح توجیهی، راه اندازی مزرعه، مشاوره و کار آفرینی خرچنگ

دسته‌بندی نشده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: Content is protected !!