فروش طرح توجیهی ، طرح اشتغالزایی ، راه اندازی طرح پرورش کهور

فروش طرح توجیهی ، طرح اشتغالزایی ، راه اندازی طرح پرورش کهور

Image result for ‫کهور‬‎

 

 

کهور ایرانی یا کهور پارسی (نام علمی: Prosopis cineraria) نام یک گونه از سرده کهور است.

 

رویشگاه‌های کهور ایرانی عموماً در اقلیم‌های فراخشک و خشک گرم تا فراخشک معتدل گسترش دارد. این گونه بومی صحاری-سند شامل کشورهای هندوستان، پاکستان، افغانستان، ایران، عربستان و عمان است. در ایران در نوار ساحلی استان‌های بوشهر، هرمزگان، سیستان و بلوچستان تا جنوب استان کرمان پراکنش دارد و تا ارتفاع ۶۸۰ متری و بصورت تک‌بوته تا ۱۶۰۰ متری از سطح امتداد دارد

 

ارزش درمانی، صنعتی و علوفه ای کهور ایرانی

قسمت گوشتی بین دانه ها در غلاف میوه کهور ایرانی مصرف خوراکی و دارویی دارد و برای بیماری های برونشیت، آسم، لکه های پوستی، رماتیسم و عقرب گزیدگی استفاده می شود. گلها به عنوان ماده پاک کننده و مقوی در معالجه نارسایی های پوستی و جلوگیری از سقط جنین استفاده می شود. در لاس بلا هندوستان خاکستر چوب آن را برای از بین بردن موهای زائد به پوست می‌مالند.

میزان نمک های پتاسیم در کهور ایرانی به ۳۱ درصد می رسد و خاکستر چوب آن می تواند منبع مهمی از پتاس باشد.  چوب کهور ایرانی در نجاری کاربرد دارد، همچنین به شکل خمیر چوب در صنایع کاغذ سازی استفاده می شود. برگ و میوه کهور ایرانی دارای ۶۸/۱۱ درصد پروتئین است. برگ و میوه کهور ایرانی در مقایسه با یونجه از ارزش غذایی مطلوبی برخوردار است و برای تغذیه شتر، گاو، گوسفند، بز و وحوش علف خوار و سرشاخه خوار بسیار خوشخوراک است.

شرایط بوم شناختی رویشگاه های کهور

بررسی انتشار گونه های درختی و ارتباط پراکنش آنها با عوامل محیطی از نظر بوم شناختی اهمیت زیادی دارد و می تواند در حفظ و توسعه گونه های گیاهی مفید باشد. انتشار گونه های گیاهی به نوع رویشگاه آنها بستگی زیادی دارد و از اهم این شرایط اقلیم و وضعیت خاک منطقه است. اقلیم هر منطقه به عرض جغرافیایی و ارتفاع از سطح دریا بستگی زیادی دارد. خصوصیات خاک هر منطقه علاوه بر سنگ مادر به عوامل اقلیمی وابسته است و فعالیت های  انسان نیز در انتشار گونه موثر است.

رویشگاههای کهور ایرانی عموما در اقلیم های فرا خشک و خشک گرم تا فرا خشک معتدل گسترش دارد. حداکثر ارتفاع مشاهده شده این گونه تا ۲۰ متر و قطر تاج پوشش تا ۱۸ متر می رسد. تراکم این گونه از ۱۲ تا ۳۰۰ اصله در هکتار تغییر می کند. میانگین بارندگی سالانه رویشگاه های کهور ۴۵ تا ۲۰۰ میلیمتر است. این رویشگاه ها از نظر تنوع پوشش گیاهی غنی و از نظر اقلیم، نوع خاک و تراکم پوشش گیاهی نیز گوناگونی زیادی دارند.

از نظر زمین شناسی و ژئومورفولوژی اکثر رویشگاه کهور ایرانی در دشت های سیلابی با بافت ریز دانه و سفره آب به نسبت سطحی یا ریز قشری انتشار دارند.

سازگاری کهور ایرانی

کهور ایرانی دارای ریشه های عمیق و وابسته به آبهای  زیرزمینی است. در واقع، گیاه از طریق ریشه های عمیق آب مورد نیاز خود را از سفره های آب زیر زمینی بدست می آورد  و در اصطلاح «فراتوفیت» (Phreatophyte) نامیده می شود.

ریشه های کهور ایرانی معمولا به عمق بیش از ۳۰ متر هم می رسد. همچنین برای سیستم کشت تلفیقی درخت مناسب است. ریشه های کهور ایرانی دارای گرهک های تثبیت کننده ازت جوی در خاک است. برگ، میوه و سرشاخه های کهور ایرانی از منابع مهم تامین علوفه دامهای اهلی و علفخواران وحشی به ویژه در طول فصول گرم و دوران خشکسالی محسوب می شوند. استقامت کهور ایرانی در اراضی بیابانی و ماسه زارها قابل توجه است. به طوری که وسیع ترین کهورستان در محدوده ماسه های روان با مساحت ۳۵ هزار کیلومتر مربع در منطقه شرقیا (Sharqiya) در کشور عمان واقع شده است.

در ایران نیز با توجه به استقامت بالا و با دارا بودن انعطاف بوم شناختی به نسبت زیاد تا حواشی کویر لوت رویش دارد. این گونه درختی به شدت نورپسند است و رویشگاه های آن در دشت های حاصلخیز مثل رحمت آباد ریگان بم، جهان آباد فهرج، سنگ سفید و پاتلی جیرفت، مهروییه کهنوج، بمپور، دشت عورکی چابهار، زرآباد چابهار، جگین جاسک، دهنو مراغ در اطراف گاوبندی استان هرمزگان با تراکم به نسبت مناسب وجود دارد.

رویشگاه های کهور ایرانی از کرانه های سواحل خلیج فارس و دریای عمان تا ارتفاع ۶۸۰ متری از سطح دریا امتداد دارند.  ولی تک پایه های آن تا ارتفاعات ۱۶۰۰ متری از سطح دریا در منطقه کوهستانی بشاگرد و مناطق دیگر پراکنده هستند.

 با توجه به خصوصیات ویژه ای که کهور ایرانی دارد می تواند از رطوبت نسبی هوا در مواقع شرجی استفاده کرده و کمبود بارندگی را جبران کند.

در سال های اخیر با توجه به افت سفره های زیر زمینی اغلب توده های باقی مانده از منابع آبی ناشی از آبیاری اراضی کشاورزی استفاده می کنند. به همین دلیل توده های کهور در اطراف مزارع انبوه تر هستند. کهور ایرانی در هندوستان، پاکستان، افغانستان، ایران، عربستان و عمان بومی است و در هندوستان در ایالت های راجستان، هاریانا، دهلی، گوجارات، کارناتاکا، ماهاراشترا، مادهیا و پرادش وجود دارد. بررسی ها نشان می دهد که کهور ایرانی تغییرات درجه حرارت را از ۶- درجه در زمستان تا ۵۰ درجه سلسیوس در تابستان را تحمل می کند، اما نهال های آن به شرایط یخبندان حساس هستند. امید به زندگی درختان کهور ایرانی به حدود ۲۰۰ سال و حتی بیشتر می رسد.

خاک شناسی رویشگاه های کهور

رویشگاه های کهور ایرانی به دلیل محدودیت بارش دارای خاکهای جوان و فاقد تکامل نیمرخ خاک است. بررسی ها نشان می دهد که جنگلهای  کهور ایرانی به طور عمده در خاک‌هایی با شوری کم توسعه یافته اند، اما تحمل این گیاه به خاکهای شور و سدیمی در تعداد معدودی از رویشگاه‌ها نیز قابل توجه و تامل است. کربن آلی خاک از میزان ناچیز تا بیشتر از یک  درصد تغییر می کند.

در واقع، خاک رویشگاه‌های آن از نظر کربن آلی فقیر محسوب می شوند. درصد آهک خاک رویشگاهها از متوسط تا خیلی زیاد متغییر است و دارای دامنه ۱۷ تا ۷۲ درصد است. در برخی رویشگاه ها درصد آهک خاک در لایه سطحی بیشتر از لایه عمقی است و در برخی با افزایش عمق مقدار آهک افزایش می یابد. خاک تعداد معدودی از رویشگاه ها نیز دارای گچ است. اسیدیته خاک خنثی تا کمی قلیایی است و در دامنه ای از شوری کم تا شور سدیمی قرار دارد. اسیدیته خاک رویشگاه های این گونه نیز در محدوده ۲/۷ تا ۳/۸ تغییر می کند و با افزایش عمق تغییر چشمگیری در آن رخ نمی دهد. هدایت الکتریکی لایه عمقی افزایش محسوسی را نسبت به سطح نشان نمی دهد.

از لحاظ کربن آلی، خاک فقیر و دارای مقادیر چشمگیری آهک در لایه های سطحی و عمقی است. همچنین خاک تعداد کمی از رویشگاه ها حاوی گچ است. بافت خاک در اکثر رویشگاه ها لوم- سیلتی و لوم- شنی است.

جوامع همراه کهور ایرانی  

 رویشگاه های کهور ایرانی فقط مختص این گونه نیست و گونه های گیاهی زیادی به عنوان «جوامع همراه» در کنار این گونه می رویند. از گونه های بسیار مهم دیگر همراه کهور ایرانی، درخت کرت (Acacia nilotica) است که در بقای پرندگان بومی جنوب ایران نظیر شهدخور و بلبل خرما نقش کلیدی دارد. گونه مهم دیگر آکاسیای چتری یا گبر (Acacia tortilis) است که زیبایی خاصی دارد.

چگرد گونه دیگری از انواع آکاسیا های بومی ایران است که به صورت همراه با کهور ایرانی دیده می شود. گونه بسیار مهم دیگر در رویشگاه های کهور ایرانی گیاه استبرق یا خرگ است که خواص دارویی دارد و در طب سنتی بکار می رود. متاسقانه جمعیت این گونه نیز مانند گونه های دیگر کاهش چشمگیری داشته است.

چوچ یا مسواک درختچه ای است به صورت تک پایه های پراکنده در رویشگاه های کهور دیده می شود، این گونه نیز خواص درمانی دارد. کنار، اسکنبیل، دهیر، کهور دره ای، کهورک، گز، رملیک، پچیلوک نیز از دیگر گونه های همراه کهور ایرانی هستند.  

حفاظت

فرهنگ سازی و آموزش به روستانشینان، کشاورزان، و مروجان و کارشناسان منابع طبیعی یکی از مهمترین پیش نیازهای حفاظت این گونه خواهد بود. کاشت کهور ایرانی در پارک های شهری و جنگلی و محوطه  ادارات دولتی می تواند در فرهنگ سازی آن نیز موثر باشد. حفاظت و احیای کهورستان های تخریب شده با کاشت نهال می تواند به صورت نظام تلفیقی کاشت به جهت زراعت چوب آن هم صورت گیرد. اما حفاظت رویشگاه های مهم این گونه مانند زرآباد چابهار، مرباغ از بخش شبیکوه بندر لنگه و تبدیل آنها به منطقه حفاظت شده اساسی تر به نظر می رسد.

 

خواص دارویی گیاه کهور

 

 

گیاه Prosopis cineraria ( درخت کهور )، گونه ای از درختان صحرایی و همیشه سبز بوده که بومی جنوب شرقی آسیا از جمله ایران، هند، پاکستان ، عربستان و یمن است.

زیستگاه طبیعی این گیاه سراسر دشت ها، بیابان ها ، کوهپایه ها و گاها قله کوهها در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری میباشد.
تمام قسمتهای درخت کهور ، مفید و قابل استفاده میباشد از این رو پادشاه صحرا نیز نامیده میشود.
پراکندگی این درخت در کشور ما شامل : بوشهر، هرمزگان، سیستان و بلوچستان و حواشی کویر لوت است.
درخت کهور برای مقابله با بیابان زدایی بسیار مفید است و درخت ملی امارات متحده عربی میباشد.
امروزه متاسفانه این درخت در لیست گیاهان در معرض نابودی میباشد.
درخت کهورنقشی حیاتی در حفظ اکوسیستم های مناطق خشک و نیمه خشک دارد .
این درخت دارای سایزی کوچک و یا متوسط میباشد و معمولا ارتفاع آن بین ۳ تا ۹ متر است ( گاها این درخت تا ۲۰ متر نیز رشد کرده است.)

 

ترکیب شیمیایی: یک فلاون گلوکوزید به نام پاتولیترین در آن وجود دارد

 

نامهای دیگر گیاه کهور در طب سنتی: جند– غاف – جند.

 

 خواص درخت کهور

 

سرعت رشد این گیاه متوسط میباشد .
عمر این گیاه بسیار طولانی است .( معمولا بالای ۴۰۰ سال عمر میکند.)
تاج درخت ، پوششی و گرد است و بیشترین سایه را در شرایط اقلیمی گرمسیری ایجاد میکند.
ریشه این گیاه بسیار بلند است و تا عمق زیاد در خاک نفوذ میکند.
شاخه های این درخت زیبا میباشند و در زمستان دارای برگهای فراوان میباشد .
از چوب درخت کهور گاهی برای ساخت ابزارآلات کشاورزی، صنایع دستی و زغال استفاده می شده‌است.
پوست درخت متمایل به خاکستری است .
این درخت دارای خار میباشد ، خارهای گیاه بین ۳ تا ۷ میلی متر است .( خارهای این درخت گاهی صاف و گاهی خمیده است)
کهور ، درختی گلدار میباشد و فصل گلدهی آن از اسفند تا خرداد است .
گل آذین شبه سنبله بوده و طولی بین ۷ تا ۱۶ سانتیمتر دارد .
گلهای این گیاه کوچک و زرد رنگ میباشد .
دانه ها در غلاف میباشند .
میوه این گیاه شبیه لوبیا چیتی اما باریکتر است ودرفصل تابستان میرسد .
برگ و میوه کهور ایرانی در مقایسه با یونجه از ارزش غذایی مطلوبی برخوردار است و برای تغذیه شتر، گاو، گوسفند، بز و وحوش علف خوار و سرشاخه خوار بسیار خوشخوراک است.

 

 

شرایط محیط رشد درخت کهور به شرح زیر است :

 

خاک: این گیاه در اکثر خاکها رشد میکند ولی خاکهای آبرفتی مخلوط ماسه و خاک رس بهترین نوع خاک برای رشد این گیاه هستند.
این گیاه در برابر خاک شور ( تا حد آب دریا ) مقاوم است ولی اگر شوری آب بیش از حد شود ازبین خواهد رفت.
بهتر است خاک عمیق باشد و ph آن بین ۷ تا ۸ باشد.

نور:آفتابی
آبیاری: کم
( این گیاه در برابر بی آبی و خشکی بسیارمقاوم است .)
دما: دمای بین ۹ تا ۳۶ درجه برای نگهداری این گیاه مناسب است.
کهور گرما و سرما را تا حد زیادی تحمل میکند و تا دمای -۱۷ درجه را دوام می آورد.
این گیاه در برابر داغترین بادها مقاوم است.

هرس و کوددهی: نیازی نیست .

 

ارزش درمانی، صنعتی و علوفه ای کهور ایرانی

 

درمان گیاهی ناراحتی ها دوران حامگلی

 

اگر زنهای باردار آن را له کنند و با کمی قند مخلوط کرده و بخورند، از ناراحتی های دوران حاملگی جلوگیری میکند. البته مصرف آن باید با نظر پزشک انجام گیرد.

 

درمان گیاهی جذام

آب جوشاندهآن را بنوشید. برای درمان جذام

 

درمان گیاهی اسهالی خونی

 

اسهال خونی برونشیت آسم

 

درمان گیاهی روماتیسم

 

روماتیسم مفید است

 

درمان گیاهی عقرب زدگی

 

به عنوان ضدسم آن را در محل عقرب زدگی ضماد گذارید. مؤثر خواهد بود.

 

قسمت گوشتی بین دانه ها در غلاف میوه کهور ایرانی مصرف خوراکی و دارویی دارد و برای بیماری های برونشیت، آسم، لکه های پوستی، رماتیسم و عقرب گزیدگی استفاده می شود.
گلها به عنوان ماده پاک کننده و مقوی در معالجه نارسایی های پوستی و جلوگیری از سقط جنین استفاده می شود.
در لاس بلا هندوستان خاکستر چوب آن را برای از بین بردن موهای زائد به پوست می‌مالند.
میزان نمک های پتاسیم در کهور ایرانی به ۳۱ درصد می رسد و خاکستر چوب آن می تواند منبع مهمی از پتاس باشد.
چوب کهور ایرانی در نجاری کاربرد دارد، همچنین به شکل خمیر چوب در صنایع کاغذ سازی استفاده می شود.
برگ و میوه کهور ایرانی دارای ۶۸/۱۱ درصد پروتئین است.
آفات و امراض: بیماری خاصی این گیاه را تهدید نمیکند.
تکثیر: تکثیر این گیاه به روش کاشت بذر میباشد .
برای این منظور در بهار اقدام کنید.
ابتدا دانه های گیاه را به مدت یک روز در آب قرار دهید و سپس اقدام به کاشت آن کنید .
درصد جوانه زنی گیاه ۶۵% است.
هشدار: در هنگاه جابه جایی گیاه ، مراقب تیغ های آن باشید .

 

about author

antidote

antidote2014@gmail.com

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: Content is protected !!