RSS 
  • کاشت گیاهان جدید,گیاهات متفاوت,نهال های جدید,گیاهان متنوع,محصولات جدید

  • صادرات محصولات جدید ,بازارهای جدید,مشاغل جدید

  • ارایه اطلاعات و فروش بذر های جدید,میوه های جدید, تولیدمحصولات جدید, بازارهای خارجی,

  • تولید انواع جلبک سبز,جلبک قرمز,بازاریابی,ایجاد شغل,تولید غذا,تولید غذاهای ارگانیک,

  • محصولات ارگانیک,جدید,مشاوره تولید,رشد بیشتر,روش سرمایه گذاری,زمینه های شغلی جدید

  • معرفی مشاغل جدید,تولیدات جدید,کالاهای جدید,محصولات جدید,بازارهای جدید,

  • معرفی کلکسیونهای گیاهی,جانوری,حشرات,موارد جدید,روش تهیه اخذ مجوز برای صادرات

  • معرفی مشاغل جدید,تولیدات جدید,کالاهای جدید,محصولات جدید,بازارهای جدید,

  • اطلاعات تخصصی با کاشت زعفران

اطلاعات عمومی

طرح توجیهی,فروش اطلاعات,تهیه,تولید,ارسال,انواع,معرفی,مشاوره,جمع اوری,,مبارزه,اطلاعات عمومی,انواع اطلاعات,حیوانات,ازمایش,,تهیه و تولید, روش شناسایی, روش طبقه بندی,تهیه,گیاه,قارچ,,کشت,فروش مشاوره.کنترل,تولید,روش,پرورش,مقاله,,روش اموزش,

635997993350186045

image-7a17b4861266967869c38171b473cc42dbc7165ec1c8f4c1c73cfe48e2276e41-vشتر؛ دلارهای سرگردان در بیابان ها
پرورش شتر در سال های اخیر به عنوان یکی از پر سودترین بخش های دامداری در کشور مورد توجه بیشتر قرار گرفته است. این حیوان به دلیل شرایط خاص فیزیکی برای زندگی در شرایط سخت مناسب است.فرصت سرمایه گذاری این نوبت اختصاص دارد به پرورش شتر؛ تولید شیر، گوشت، پشم و فروش بچه شتر از محصولات این طرح می باشد که مزایای اقتصادی خوبی را نیز به همراه دارد. مناطق بیابانی و نیمه بیابانی که نیمی از مساحت کشور را تشکیل می دهد بستر طبیعی و ارزان قیمتی است برای توسعه صنعت شتر است. شتر با قناعتش در خوراک و آب در مقابل بیماری ها و از همه مهم تر اختلاف دما بسیار مقاوم است. شتر، از حیوانات سوددهی است که در برخی از مناطق ایران بصورت سنتی نگهداری می شود.
معرفی طرح توجیهی و طرح آموزش پرورش شتر:

پرورش شتر در کشور سابقه‌ای دیرینه دارد و گذشتگان از دیرباز از کرک، مو، شیر و گوشت شتر استفاده می‌کردند. صنعت شترداری فواید بسیار زیادی دارد که عواید زیادی را نصیب بهره برداران خود می‌کند و از پوست، گوشت، شیر، کرک، و کوهان شتر می‌توان استفاده کرد و استفاده از هرکدام از این موارد می‌تواند صنعت پرورش شتر را به صنعتی سودآور تبدیل کند.شتر حیوانی است نیرومند و تنومند با توش و توان بالا از خانواده شترسانان؛ نشخوارکننده و با دست و گردنی دراز. بر پشت خود یک یا دو کوهان دارد که ساختارش از پیه و چربی است. در ایران سه نژاد شتر، شترهای دو کوهانه، یک کوهانه و آمیخته که این نژادها دارای تیره‌های متعددی‌اند. شتر آسیائی دو کوهانه بوده که کوهان اول بر روی کمر و کوهان دوم بر روی کپل حیوان قرار دارد و شتر در آن اقدام به ذخیره‌سازی غذا می‌کند. رنگ پشم این گونه شترها سرخ- خاکستری است، پشم‌ها به صورت انبوه و بلند در پشت گردن و در اطراف بخش بالائی اندام‌های خلفی و قدامی رشد می‌کنند. گونه دیگر شتر، شتر عربی یا یک کوهانه است که این شتر در صحراهای کشورهای عربی و آفریقائی وجود دارد.این حیوان با کمترین هزینه ممکن برای نگهداری به دلیل دستگاه خاص گوارشی منحصر به فرد، بی ارزشترین گیاهان را از لحاظ تغذیه ای تبدیل به سلولز و انرژی می کند و این درحالی است که در شرایط کم آبی نیز این حیوان تا مدتها هیچ نیازی به آب ندارد. این خصوصیات شتر را به سرمایه ای سرگردان در کویر تبدیل کرده است. شتر در استفاده از مراتع با هیچ دام دیگری رقابت ندارد و از علوفه ای استفاده می کند که توسط سایر دام ها استفاده نمی شود.
وضعیت پرورش شتر در ایران:

پرورش شتر طی سال های اخیر به عنوان یکی از پر سودترین بخش های دامداری در کشور مورد توجه بیشتر قرار گرفته است این حیوان به دلیل شرایط خاص فیزیکی برای زندگی در شرایط سخت است و به گفته برخی کارشناسان می توان از شتر تعبیر خرما را در بخش کشاورزی داشت. پرورش شتر در کشور سابقه‌ای دیرینه دارد و گذشتگان از دیرباز از کرک، مو، شیر و گوشت شتر استفاده می‌کردند. در حال حاضر پرورش شتر به صورت سنتی در بیابان‌های کشور و یا به صورت سنتی در برخی استان های مرکزی و جنوب کشور رواج دارد، و برپایه عادت مردم در پرورش این دام شکل گرفته اند و برنامه منسجم و دقیقی برای توسعه این صنعت در این شهرستان ها وجود ندارد، از این رو فرآورده‌های شتر مانند شیر و دوغ این حیوان کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. در ایران سه نژاد شتر، شترهای دو کوهانه، یک کوهانه و آمیخته که این نژادها دارای تیره‌های متعددی‌اند. استفاده از گوشت شتر، کرک، شیر و بهره‌وری از شتر برای باربری یکی از جمله مسائلی بوده باعث نگهداری شتر می‌شود.در شرایطی که خشکسالی و کم آبی بسیاری از دام های استان های کم آب کشور مانند سمنان، کرمان و… را تلف کرده و هر سال از جمعیت گاو و گوسفندهای دامداران کم می شود چرا تاکنون طرح پرورش شتر که در این شرایط به خوبی رشد و نمو می کند و درآمدزایی بالایی نیز برای صاحبانش دارد مورد توجه قرار نگرفته است. شتر علی رغم نیاز کم به آب، علوفه و همچنین مقاومت بسیار بالایی که به بیماری های عفونی دارد یکی از مهم ترین زمینه های اشتغال و منبع درآمد برای روستاییان به شمار می رود.مناطق شتر خیز ایران عبارتند از: یزد، کرمان، اصفهان، سیستان و بلوچستان، خراسان، کرمان، هرمزگان، گرگان، گنبد، قم، سمنان، خوزستان و اردبیل. بنابر گزارشات وزارت جهاد کشاورزی تعداد شتر در سال ۱۳۵۴ به ۳۰۰ هزار نفر رسیده که این تعداد به تدریج رو به کاهش گذارده است. جمعیت شتر و بچه شتر کشور از ۱۶۰ هزار نفر در سال ۱۳۹۲ به ۱۶۲ هزار نفر در سال ۱۳۹۳ رسیده و برابر ۱,۲۵درصد رشد داشته است.

پرورش شتر؛ تبدیل تهدید به فرصت
در شرایط بحرانی خشکسالی در کشور و در حالی که وضعیت بارندگی مساعد نیست و چشمه ها و چاه ها هر سال با کاهش سطح آب روبرو هستند مدیریت مصرف آب و اقتصاد تنها تغییر الگوی کشت در کشاورزی و یا صرفه جویی در مصرف آب و اجرای طرح های مکانیزه آب نیست، پرورش شتر پتانسیلی که دارد می تواند خشکسالی را به فرصت تبدیل کند و با یک مدیریت برنامه محور می توان از چنین شرایطی استفاده کرده و در نهایت موجب تقویت اقتصاد روستاها به عنوان پایه اقتصاد جامعه شد.ایران از نظر پرورش شتر در رتبه ۲۰ جهان قرار دارد و در آسیا رتبه هفتم را دارد. در مناطق خشک و کم آبی مانند استان بوشهر که ۹۵۰ هزار هکتار مرتع دارد پرورش شتر یک مزیت اقتصادی به شمار می رود. شتر در استفاده از مراتع با هیچ دام دیگری رقابت ندارد، در واقع شتر از علوفه ای استفاده می کند که توسط سایر دام ها استفاده نمی شود، این حیوان از خار شتر یا گیاهان شور دیگر استفاده می کند و با مصرف آن ها می تواند تولید شیر و گوشت داشته باشد.صنعت شترداری وضعیت موجود، با شرایط مطلوب فاصله زیادی دارد به همین دلیل فعالیت هایی با بهره گیری از روش های نوین پرورش شتر آغاز شده تا ایران از کشورهای همسایه در این زمینه عقب نیفتد. پرورش شتر تا سال ۲۰۱۳ میلادی در کشورهای همسایه به طور متوسط ۱,۴۵ درصد رشد داشته و در این میان عمان بیشترین رشد و امارات بزرگترین مزرعه شتر جهان را دارد، اما شاخص ایران در این زمینه منفی بوده است. در حالی که بیابان های ایران در حال گسترش است و کره زمین گرم تر می شود، در چنین شرایطی با توجه به رویکرد اقتصادی مقاومتی، شترداری از ارزش افزوده بالاتری نسبت به دیگر فعالیت های مشابه برخوردار است.

شتر؛ دلارهای سرگردان در بیابان ها
پرورش شتر در سال های اخیر به عنوان یکی از پر سودترین بخش های دامداری در کشور مورد توجه بیشتر قرار گرفته است. این حیوان به دلیل شرایط خاص فیزیکی برای زندگی در شرایط سخت مناسب است.فرصت سرمایه گذاری این نوبت اختصاص دارد به پرورش شتر؛ تولید شیر، گوشت، پشم و فروش بچه شتر از محصولات این طرح می باشد که مزایای اقتصادی خوبی را نیز به همراه دارد. مناطق بیابانی و نیمه بیابانی که نیمی از مساحت کشور را تشکیل می دهد بستر طبیعی و ارزان قیمتی است برای توسعه صنعت شتر است. شتر با قناعتش در خوراک و آب در مقابل بیماری ها و از همه مهم تر اختلاف دما بسیار مقاوم است. شتر، از حیوانات سوددهی است که در برخی از مناطق ایران بصورت سنتی نگهداری می شود.
معرفی طرح پرورش و آموزش شتر:

پرورش شتر در کشور سابقه‌ای دیرینه دارد و گذشتگان از دیرباز از کرک، مو، شیر و گوشت شتر استفاده می‌کردند. صنعت شترداری فواید بسیار زیادی دارد که عواید زیادی را نصیب بهره برداران خود می‌کند و از پوست، گوشت، شیر، کرک، و کوهان شتر می‌توان استفاده کرد و استفاده از هرکدام از این موارد می‌تواند صنعت پرورش شتر را به صنعتی سودآور تبدیل کند.شتر حیوانی است نیرومند و تنومند با توش و توان بالا از خانواده شترسانان؛ نشخوارکننده و با دست و گردنی دراز. بر پشت خود یک یا دو کوهان دارد که ساختارش از پیه و چربی است. در ایران سه نژاد شتر، شترهای دو کوهانه، یک کوهانه و آمیخته که این نژادها دارای تیره‌های متعددی‌اند. شتر آسیائی دو کوهانه بوده که کوهان اول بر روی کمر و کوهان دوم بر روی کپل حیوان قرار دارد و شتر در آن اقدام به ذخیره‌سازی غذا می‌کند. رنگ پشم این گونه شترها سرخ- خاکستری است، پشم‌ها به صورت انبوه و بلند در پشت گردن و در اطراف بخش بالائی اندام‌های خلفی و قدامی رشد می‌کنند. گونه دیگر شتر، شتر عربی یا یک کوهانه است که این شتر در صحراهای کشورهای عربی و آفریقائی وجود دارد.این حیوان با کمترین هزینه ممکن برای نگهداری به دلیل دستگاه خاص گوارشی منحصر به فرد، بی ارزشترین گیاهان را از لحاظ تغذیه ای تبدیل به سلولز و انرژی می کند و این درحالی است که در شرایط کم آبی نیز این حیوان تا مدتها هیچ نیازی به آب ندارد. این خصوصیات شتر را به سرمایه ای سرگردان در کویر تبدیل کرده است. شتر در استفاده از مراتع با هیچ دام دیگری رقابت ندارد و از علوفه ای استفاده می کند که توسط سایر دام ها استفاده نمی شود.

طرح پرورش و آموزش شتر:

وضعیت طرح پرورش و آموزش شتردر ایران

پرورش شتر طی سال های اخیر به عنوان یکی از پر سودترین بخش های دامداری در کشور مورد توجه بیشتر قرار گرفته است این حیوان به دلیل شرایط خاص فیزیکی برای زندگی در شرایط سخت است و به گفته برخی کارشناسان می توان از شتر تعبیر خرما را در بخش کشاورزی داشت. پرورش شتر در کشور سابقه‌ای دیرینه دارد و گذشتگان از دیرباز از کرک، مو، شیر و گوشت شتر استفاده می‌کردند. در حال حاضر پرورش شتر به صورت سنتی در بیابان‌های کشور و یا به صورت سنتی در برخی استان های مرکزی و جنوب کشور رواج دارد، و برپایه عادت مردم در پرورش این دام شکل گرفته اند و برنامه منسجم و دقیقی برای توسعه این صنعت در این شهرستان ها وجود ندارد، از این رو فرآورده‌های شتر مانند شیر و دوغ این حیوان کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. در ایران سه نژاد شتر، شترهای دو کوهانه، یک کوهانه و آمیخته که این نژادها دارای تیره‌های متعددی‌اند. استفاده از گوشت شتر، کرک، شیر و بهره‌وری از شتر برای باربری یکی از جمله مسائلی بوده باعث نگهداری شتر می‌شود.در شرایطی که خشکسالی و کم آبی بسیاری از دام های استان های کم آب کشور مانند سمنان، کرمان و… را تلف کرده و هر سال از جمعیت گاو و گوسفندهای دامداران کم می شود چرا تاکنون طرح پرورش شتر که در این شرایط به خوبی رشد و نمو می کند و درآمدزایی بالایی نیز برای صاحبانش دارد مورد توجه قرار نگرفته است. شتر علی رغم نیاز کم به آب، علوفه و همچنین مقاومت بسیار بالایی که به بیماری های عفونی دارد یکی از مهم ترین زمینه های اشتغال و منبع درآمد برای روستاییان به شمار می رود.مناطق شتر خیز ایران عبارتند از: یزد، کرمان، اصفهان، سیستان و بلوچستان، خراسان، کرمان، هرمزگان، گرگان، گنبد، قم، سمنان، خوزستان و اردبیل. بنابر گزارشات وزارت جهاد کشاورزی تعداد شتر در سال ۱۳۵۴ به ۳۰۰ هزار نفر رسیده که این تعداد به تدریج رو به کاهش گذارده است. جمعیت شتر و بچه شتر کشور از ۱۶۰ هزار نفر در سال ۱۳۹۲ به ۱۶۲ هزار نفر در سال ۱۳۹۳ رسیده و برابر ۱,۲۵درصد رشد داشته است.

پرورش شتر؛ تبدیل تهدید به فرصت

در شرایط بحرانی خشکسالی در کشور و در حالی که وضعیت بارندگی مساعد نیست و چشمه ها و چاه ها هر سال با کاهش سطح آب روبرو هستند مدیریت مصرف آب و اقتصاد تنها تغییر الگوی کشت در کشاورزی و یا صرفه جویی در مصرف آب و اجرای طرح های مکانیزه آب نیست، پرورش شتر پتانسیلی که دارد می تواند خشکسالی را به فرصت تبدیل کند و با یک مدیریت برنامه محور می توان از چنین شرایطی استفاده کرده و در نهایت موجب تقویت اقتصاد روستاها به عنوان پایه اقتصاد جامعه شد.ایران از نظر پرورش شتر در رتبه ۲۰ جهان قرار دارد و در آسیا رتبه هفتم را دارد. در مناطق خشک و کم آبی مانند استان بوشهر که ۹۵۰ هزار هکتار مرتع دارد پرورش شتر یک مزیت اقتصادی به شمار می رود. شتر در استفاده از مراتع با هیچ دام دیگری رقابت ندارد، در واقع شتر از علوفه ای استفاده می کند که توسط سایر دام ها استفاده نمی شود، این حیوان از خار شتر یا گیاهان شور دیگر استفاده می کند و با مصرف آن ها می تواند تولید شیر و گوشت داشته باشد.صنعت شترداری وضعیت موجود، با شرایط مطلوب فاصله زیادی دارد به همین دلیل فعالیت هایی با بهره گیری از روش های نوین پرورش شتر آغاز شده تا ایران از کشورهای همسایه در این زمینه عقب نیفتد. پرورش شتر تا سال ۲۰۱۳ میلادی در کشورهای همسایه به طور متوسط ۱,۴۵ درصد رشد داشته و در این میان عمان بیشترین رشد و امارات بزرگترین مزرعه شتر جهان را دارد، اما شاخص ایران در این زمینه منفی بوده است. در حالی که بیابان های ایران در حال گسترش است و کره زمین گرم تر می شود، در چنین شرایطی با توجه به رویکرد اقتصادی مقاومتی، شترداری از ارزش افزوده بالاتری نسبت به دیگر فعالیت های مشابه برخوردار است.

تولیدات و طرح پرورش و آموزش شتر: شتر
شیر:
شیر شتر که به دوغ شتر هم معروف است دارای خواص بی‌شماری است که به برخی از آنها اشاره خواهیم کرد. شیر شتر گرم و یا سرد آن نسبت به گاو و گوسفند خوشمزه‌تر می‌باشد و چربی آن نیز سبک‌تر است. شیر شتر برای درمان بیماری‌های کبد و کم خونی و سل و بیماری‌های هنگام پیری و شکنندگی استخوان‌ها و نرمی استخوان در کودکان و برای درمان سرماخوردگی، تب و آنفولانزا و همچنین درمان هپاتیت ب مفید است.شتر می‌تواند مقدار زیادی در حدود ۴ تا ۸ کیلوگرم در روز شیر دهد و این میزان در برخی اوقات به ۱۲ تا ۱۵ کیلوگرم در روز می‌رسد، در مقابل گاوها،‌ قادر به تولید این مقدار شیر در شرایط آب و هوائی گرم و مراتع فقیر که غیر از درختچه‌ها و گیاهان سوزنی چیزی ندارد،‌ نیستند. دوره شیر دوشی در شترهای ماده بین ۱۰ تا ۱۸ ماه بوده و متوسط تولید روزانه شیر مابین ۸ تا ۱۰ لیتر است.
گوشت:
کمبود پروتئین حیوانی و افزایش جمعیت باعث گردیده که همه ساله ارز زیادی جهت خرید گوشت از مملکت خارج گردد با توجه به اقلیم مناسب پرورش شتر و تعداد جمعیت شتر در کشور و با رشد و توسعه متعادل می توان از گوشت آن پاره ای از نیاز جامعه را بر طرف نمود. مصرف گوشت شتر در تمام نقاط کشور متداول نبوده ولی در اغلب مناطق شتر خیز رواج دارد مناطقی مانند استان خراسان، سمنان، تهران، قم، اصفهان، یزد، کرمان، بخصوص در بخش ها و روستاهای حاشیه کویرهای ایران پروار بندی و مصرف گوشت شتر متداول است، همچنین میزان تولید گوشت شتر در کشور ۴۶۰۰ تن در سال برآورد شده است. این گوشت در مقایسه با گوشت گاو از میزان پروتئین و چربی کمتری برخوردار بوده و در مقایسه با سایر گوشت‌های دیگر حاوی سدیم بیشتر و پتاسیم کمتری است. میانگین وزن لاشه این حیوان ۲۱۶ کیلوگرم و بازده لاشه آن را ۴۹ درصد می باشد.
پوست و پشم:
از موی شتر، رو اندازی به‌ نام خرسک و پوزه بند تولید و همچنین از پوست آن برای تهیه کیف، کفش، زین و کمربند استفاده می‌شود. پشم شتر برای عبابافی استفاده می‌شود و عبایی که در شهرستان دشتی در استان بوشهر با این پشم‌ها بافته می‌شود، شهرت جهانی دارد.از پیخال کاملاً خشک آن به عنوان سوخت استفاده می‌گردد و میزان چربی موجود در کوهان شتر دوکوهانه در حدود ۱۰۰ کیلوگرم برآورد می‌‌شود و به عبارت دیگر می‌توان گفت کمتر قسمتی از شتر وجود دارد که بی‌مصرف و دور انداختنی باشد.
بررسی بازار و توجیه اقتصاد طرح پرورش و آموزش شتر:
نگهداری و پرورش شتر بر سه اساس است، شترهای شیری، گوشتی، و سواری (جمال) که نژاد اکثر شترهای استان هرمزگان جمال است. کشورهای حاشیه خلیج فارس و برخی نقاط کشور علاقه بسیار زیادی به گوشت و محصولات لبنی این حیوان دارند و حتی در بحث ورزشی و برگزاری مسابقات زیبایی شتر این حیوان مورد توجه قرار دارد. به‌منظور حمایت و سرمایه‌گذاری از بخش صادرات غیرنفتی و باهدف ایجاد اشتغال و استفاده از ظرفیت‌های بالقوه منطقه و دارا بودن شرایط مستعد پرورش شتر در استان های کشور در صورت حمایت‌های لازم در آینده‌ای نزدیک می‌تواند صادرات شتر به‌عنوان یکی از کالاهای اصلی صادراتی تبدیل شود.سرمایه گذاری در این بخش بسیار سود آور است اما با توجه به بازار فرا منطقه ای باید حمایت های ویژه از سوی دستگاه های اقتصادی و بازرگانی از پرورش دهندگان صورت گیرد و زمینه دسترسی آنها به بازارهای هدف باید مهیا شود.اقتصادی بودن پرورش شتر شامل درآمدهی حاصل از گوشت، شیر، پوست، پشم و زاد و ولد شتر می باشد. ارزش اقتصادی یک شتر بیش از ۶٫۵ میلیون تومان است که این ارزش در نوع دو کوهانه بالاتر است. شتر تک کوهانه با فیزیولوژی خاصی که دارد در گرمای مناطق کویر لوت، حاشیه مرکزی و جنوب شرق کشور مقاوم است، شتر دو کوهانه نیز با پشم زیادی که دارد در برابر سرمای شدید مناطق سردسیر شمال غربی و شرقی کشور مقاومت خوبی دارد. بیمارهای شایعی که هم اکنون بین دام های سبک و سنگین وجود دارد در این حیوان رایج نیست و کمترین نیاز به نهاده های تولید دارد. پرورش شتر یکی از سودآورترین و در عین حال کم هزینه ترین بخش های دامداری است که در عین حال کمتر مورد توجه قرار گرفته است. اهمیت اقتصادی شتر در سیستم کشاورزی متراکم امروزی شاید از لحاظ تولید قابل‌توجه نباشد ولی قدرت تولید و زیست شتر در شرایط بسیار سخت و تولید محصولات دامی ارگانیک ازجمله عوامل پرورش و نگهداری این دام را کاملاً توجیه می‌سازد.مطابق تحقیقات بهین صنعت یاب؛ به رقم شرایط نامناسب پرورش شتر در کشور خوب است سرمایه گذاران بدانند که بازدهی پرورش شتر دو برابر پرورش گاو است و در مقابل هزینه های پرورش این حیوان سودمند هم نصف می شود. پرورش شتر فرصتی سودآور در کویر ایران است که می تواند زمینه ساز صنعتی سود آور در کشور نیز باشد.
جمع بندی طرح پرورش و آموزش شتر: :

مردم تنها سهمی که از پرورش شتر دیده اند تابلوهای هشدار برخورد با شتر در جاده های کشور است و صدها شتری در اطراف جاده ها رها شده اند و گاه گاهی خبری از برخورد آنها نیز با خودروها به گوش می رسد اما سوال اینجاست سهم این حیوان کاملا تجاری و سود مند که همانند به طلایی سرگردان در اعماق کویر می ماند در اقتصاد چیست؟

طی سال‌های اخیر با خشکسالی‌های پیاپی، کاهش بارش باران، از بین رفتن مراتع، بیش از گذشته نیاز به پرورش شتر احساس می گردد شتر نیاز اندکی به آب و مواد غذایی داشته و نسبت به تغییرات اقلیمی و گرم‌شدن هوا مقاوم است؛ ضمن اینکه این حیوان در مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی رشد می‌کند و اگر بتوان صنعت پرورش شتر را توسعه داد، بخش مهمی از اقتصاد مناطق بیابانی رونق بخشیده خواهد شد.

فروش عصاره گزنه,اسانس گزنه,بذر گزنه ۰۹۳۰۶۱۳۱۰۰۸
فروش عصاره گزنه,اسانس گزنه,بذر گزنه ۰۹۳۰۶۱۳۱۰۰۸
فروش عصاره گزنه,اسانس گزنه,بذر گزنه ۰۹۳۰۶۱۳۱۰۰۸

فروش بذر گزنه,طرح پرورش گزنه,فروش بذر,بذر گزنه 09306131008 گزنه,پرورش گزنه در ایران,روش پرورش گزنه,فروش بذر گزنه در ایران,خواص گزنه گزنه

فروش بذر گزنه,طرح پرورش گزنه,فروش بذر,بذر گزنه ۰۹۳۰۶۱۳۱۰۰۸
گزنه,پرورش گزنه در ایران,روش پرورش گزنه,فروش بذر گزنه در ایران,خواص گزنه
گزنه


گزنه گیاهی است که در ویرانه ها ، باغ ها و نقاط
مرطوب که چهارپایان از آن عبور می کنند به صورت خودرو می روید و از دوران کهن تاکنون
برای درمان بسیاری از بیماری ها استفاده شده است. 

ادامه‌ی خواندن

فروش موش آزمایشگاهی,پرورش موش
فروش موش آزمایشگاهی,پرورش موش
فروش موش آزمایشگاهی,پرورش موش

پرورش موش,پرورش رت,پرورش و تکثیر موش و تکثیر رت

پرورش موش,پرورش رت,پرورش و تکثیر موش و تکثیر رت

پرورش موش,پرورش رت,پرورش و تکثیر موش و تکثیر رت

پرورش موش,پرورش رت,پرورش و تکثیر موش و تکثیر رت


موش,تله موش,فروش تله موش,فروش تله گربه

موش,تله موش,فروش تله موش,فروش تله گربه

موش آزمایشگاهی گونه‌ای از موش صحرایی قهوه‌ای است که برای آزمایش‌های علمی نگه‌داری‌شده‌است. موش‌های آزمایشگاهی به‌عنوان مدل حیوانی مهمی در آزمایشات روان‌شناسی، پزشکی و سایر زمینه‌ها به خدمت گرفته‌شده‌اند.

images (7)
پرورش موش,پرورش رت,پرورش و تکثیر موش و تکثیر رت
موش پستانداری کوچک از راستهٔ جوندگان است که مواد غذایی خود را به وسیلهٔ حرکات رفت و برگشتی با جلو آروارهٔ تحتانی خرد می‌کند. چون دندان‌های این حیوان مثل سایر جوندگان رشد دایمی دارد، برای جلوگیری از رشد بیش از حد، مجبور است که دایماً دندان‌های خود را با جویدن چیزهای نسبتاً سخت، از قبیل دانه‌ها و حبوبات، بفرساید و اگر موفق به پیدا کردن دانه‌های سخت نگردد به جویدن فرش‌ها، لباس‌ها، کتاب‌ها و هرچه که در دسترس خود بیابد مشغول می‌شود.

موش کور از زیر رده پستانداران جفت دار (Eutheria) راسته حشره خواران (Insectivora) و خانواده کننده ها (talpidae) از میان پستانداران جانوری خاکزی است.

انها چشمهایی تحلیل رفته دارند. موش کور با دست و پای نیرومند خود با کندن سوراخ های گوناگون و دالان های دراز در خاک که گاهی تا ژرفای یک متری پایین میرود، مایه بهبود تهویه و زهکشی خاک میشود.

این جانور در امیختن نیمرخ خاک و یکنواخت کردن ان کارایی دارند.

خوراک این موش ها بیشتر کرم خاکی است. انها همچنین از لارو حشرات، کنه ها، هزارپایان، تنندوها و نرم تنان تغذیه می کنند و در کاهش افت ها بسیار سودمند هستند.

فراوانی موش کور در چمنزارهای همیشه سبز و جنگل های پهن برگ با خاکهای اهکی بسیار بالا است. این موش در جنگل های سوزنی برگ، تورب زارها و کشتزارها نیز با فراوانی کمتری دیده میشوند. بنابراین پیامد زندگی و کارکرد انها در خاک میتواند بهم ریختن نیمرخ خاک و یکنواخت کردن ان، افزایش فرسایش خاک یا پوک کردن ان، خوردن جانوران سودمند و زیانمند خاک و همچنین افزایش گونه های علفی با ریشه های افشان و کاهش گونه های درختی در جنگل های پهن برگ باشد

موش‌های کور پستانداران خانواده Soricomorpha هستند. موش‌های کور عموماً در زیر زمین لانه می‌کنند، هر چند برخی از گونه‌ها نیمه آبزی هستند. موش کور چشم‌های کوچک یا پوشانده شده دارد و احتمالاً هنوز هم می‌تواند شب را از روز تشخیص دهد اما فرای این کور هستند.

موش کور، حیوانی است که در اغلب کشورها وجود دارد؛ ولی با این همه نمی توان آن را مشاهده کرد. زیرا بیشتر زندگی خود را در زیر زمین می گذراند. فقط بعضی مواقع در باغها و مزارع، تپه کوچکی از خاک دیده می شود که پشت بام لانه موش کور است و در زیر آن موش کور در تاریکی مطلق زندگی می کند. موش کور، حیوان کوچکی است که به ندرت طول آن بلندتر از ۱۵ سانتی متر می شود. بدن این جانور از کرک بسیار نرم موشی رنگ پوشیده شده است و دم صورتی رنگ آن فقط ۲ یا ۳ سانتی متر طول دارد. موش کور گردن ندارد و گوشهای کوچک آن در زیر کرک پنهان شده اند. البته موش کور چشم دارد؛ ولی چشمهایش به اندازه نوک یک سنجاق هستند و با کرک پوشیده شده اند. به همین دلیل است که مدت زمان نسبتاً زیادی همه خیال می کردند که موش کور واقعاً کور است. در حالی که موش کور بیناست؛ اما ضعیف می بیند. ولی هرگز نمی توان به آن کور گفت. اگر کسی یک موش کور را بگیرد و روی زمین قرار دهد، ملاحظه می کند، که فوراً به طرف محلی که خاک نرم داشته باشد می دود و بلافاصله شروع به کندن می کند. موش کور در کندن زمین سرعت و مهارت زیادی دارد. زیرا پاهای جلویش خیلی قوی هستند و شکل بیلهای کوچک را دارند. و بالاخره موش کور در مدت فقط چند دقیقه زمین را می کند و در آن ناپدید می گردد. برای آنکه تجسمی از سرعت موش کور داشته باشید، کافی است که بگوییم این جانور کوچک در طی یک شب می تواند ۷۰ متر تونل حفر کند. لانه موشهای کور، معمولاً به صورت یک تپه دیده می شود. در داخل این تپه، دو تونل گرد وجود دارد که یکی بالای دیگری کنده شده است و چند تونل عمودی نیز آنها را به هم مربوط می سازد تا موشهای کور بتوانند در تمام جهات حرکت کنند.
گاهی اوقات اگر موشتان را گوشه قفس گیر بندازید ممکن است انگشتتان را بگزد. البته این نوع گزش، گاز گرفتن محسوب نمی شود. این عمل هنگام غذا دادن در قفس هم ممکن است رخ دهد یعنی ممکن است که موش انگشتتان را با غذا اشتباه گرفته و آن را گاز بگیرد … در این صورت تقصیر موش نیست. در قفس راباز کنید و دستتان را ببرید داخل و به آهشتگی غذا را به او بدهید تا هم یاد بگیرد هم فرق دست با غذا را کاملا متوجه شود.موش ها بسیار زیرک هستند و به سرعت یاد میگیرند.

نگهداری از Rat به عنوان حیوان خانگی

فرق بین Rat نر(Buck ) و Rat ماده ( Dose)
تشخیص Rat نر و ماده کار بسیار راحتی است. اندام جنسی Rat نر (بیضه ها) در زیر دمشان از ابتدای تولد مشخص است. Ratهای کوچک هنگام ترسیدن بیضه ها را به داخل بدن جمع می کنند اما نمی توانند مدت طولانی در این حالت بمانند و اگر صبر کنید می توانید به راحتی آن را تشخیص دهید.
علاوه بر این تفاوت عمده، می توان گفت که Ratهای ماده در مقایسه با Ratهای نر کوچکتر، لاغر تر و بسیار فعال تر هستند. علاوه بر آن شخصیتهایشان هم متفاوت است. پوشش بدن Ratهای نر، صافتر و نرم تر است. در هوای گرم رفتار Ratهای ماده کمی تغییر می کند، مثلا بپر بپرشان بیشتر می شود، چRat تر شده و می رقصند واگر غلغلکشان دهید پشتشان را می لرزانند. Ratهای ماده همچنین بسیار خونگرم و مهربان هستند.

تصویر Rat نر و ماده : سمت راست نر و سمت چپ ماده

[IMG]
[/IMG]

رشد و طول عمر
دوره آبستنی Rat حدود ۲۱ تا ۲۸ روز است(می توان گفت که متوسط طول دوره بارداری ۲۲تا ۲۳ روزاست). Ratها هنگام تولد قوه بینایی بسیار ضعیفی دارند و چشمانشان تقریبا بسته است و ادراکشان از اطراف فقط از طریق قوه بویایی است. چشم بچه Ratها ۱۳ الی ۱۶ روز پس از تولد باز میشود. در این سن می توانند غذای جامد هم بخورند، با این حال دوران شیرخوارگی تا ۴ هفته ادامه خواهد داشت و مانند تمام پستانداران بهترین غذا برای آنها در این مدت، شیر مادرشان است. Ratها ۶ هفته پس از تولد قادر به ترک خانه شان خواهند بود. Rat ماده از سن سه و نیم هفتگی می تواند بار دار شود و این در حالی است که Ratهای نر به ۵ هفته زمان نیاز دارند بهتر است که Ratها در این سن از هم جدا شوند.
Ratها تا هفته ۱۲ الی ۱۴ زندگیشان بسیار سریع رشد می کنند و بعد از آن از سرعت رشدشان کاسته میشود. یک Rat نر کامل، نهایتا وزنش حدودا به ۴۰۰ الی ۷۰۰ گرم و یک Rat ماده کامل نهایتا وزنش حدودا به ۲۰۰ تا ۵۰۰ گرم می رسد. طول عمر Rat ها دوسال است ( البته ممکن است که در شرایط عالی ۳ سال یا بیشتر هم عمر کنند ولی متوسط اش همان دو سال است)

زندگی اجتماعی
Ratها به صورت جمعی زندگی کرده ، حیواناتی اجتماعی می باشند و به راحتی می توانند میان انسانها زندگی کنند. اگر چه می توان آنها را به صورت تکی هم نگه داشت. با این حال اگر امکانش را داشتید سعی کنید که حداقل از دو Rat نگهداری کرده و بدانید که Rat شما در صورتی که با همنوعانش باشد زندگی شاد تری خواهد داشت. اگر خواستید که بیشتر از یک Rat را نگهداری کنید، بهتر است که که Ratها همجنس باشند. Ratها از تمیز کردن یکدیگر لذت می برند و در زندگی گروهی معمولا زمانی از روز را به تمیز کردن جفت یا همنوع خود می پردازند. نکته جالب دیگر این است که Ratها دوست دارند هنگام خواب به دور یکدیگر حلقه بزنند حتی ممکن است گاهی این وسط نزاع و دعوا هم پیش بیاید ولی در نهایت با هم می خوابند. Ratهای جوان در سن ۳ یا ۶ ماهگی با هم نزاع می کنند این نزاعها طبیعی است و درواقع نوعی رفتار اجتماعی است نگران این دعواها نباشید.

فروش موش خانگی

فروش موش خانگی

پرورش موش,پرورش رت,پرورش و تکثیر موش و تکثیر رت

پرورش موش,پرورش رت,پرورش و تکثیر موش و تکثیر رت

پرورش موش,پرورش رت,پرورش و تکثیر موش و تکثیر رت

پرورش موش,پرورش رت,پرورش و تکثیر موش و تکثیر رت


موش,تله موش,فروش تله موش,فروش تله گربه

موش,تله موش,فروش تله موش,فروش تله گربه

مشخصات: جثه کوچک و استوانه‌ای شکل، پوزه نوک تیز و چشم‌های نسبتاً کوچکی دارد. گوش‌هایش بزرگ، با انتهای گرد، دم نازک، بی‌مو و تقریباً مساوی طول سر و تنه است. دندان‌های پیشین فک بالا دندانه کوچکی در سطح داخلی دارند و آخرین دندان آسیای دو طرف فک بالا و پائین بسیار کوچک است. موهای پشت بدن رنگ‌های متفاوتی دارند و معمولاً خاکستری تیره متمایل به قهوه‌ای‌اند. رنگ موهای زیر بدن روشن‌تر یا سفید است. موش‌هائی که با انسان زندگی می‌کنند، دم بلندتر و موهای تیره‌تری نسبت به نوع وحشی آن دارند. موش‌های اهلی شده نیز رنگ‌های متفاوتی از سفید زال، خاکستری، سیاه و سیاه و سفید دارند.

اندازه‌ها: طول سر و تنه ۷۰ تا ۱۰۰ میلی‌متر، دم ۶۰ تا ۱۰۵ میلی‌متر، پا ۱۷ تا ۱۹ میلی‌متر، وزن ۱۲ تا ۳۰ گرم.

زیستگاه: گروهی از موش‌های خانگی انگل انسان هستند و در اماکن مسکونی به سر می‌برند. گروهی دیگر نیز به صورت وحشی در مناطق جنگلی،‌ دشت‌ها و مزارع زندگی می‌کنند.

پراکندگی: در اکثر مناطق ایران وجود دارد.

پراکنش جهانی: اکثر نقاط دنیا. برخی از محققان زیستگاه اصلی موش‌های خانگی را سرزمین هند می‌دانند و عده‌ای نیز بر این عقیده‌اند که اهلی شدن موش‌های خانگی ۸۰۰۰ سال قبل در ترکیه صورت گرفته و به وسیله کاروان‌ها و کشتی‌ها به دیگر نقاط جهان منتقل شده است.

عادات: موش‌هائی که با انسان زندگی می‌کنند در تمام ساعات شب و روز فعالند ولی موش‌های وحشی شبگردند. گاهی روزها نیز مشاهده می‌شوند. معمولاً به صورت گروه‌های بزرگ فامیلی زندگی می‌کنند. اغلب در زیرزمین لانه می‌سازند و سطح آن را با مواد نرمی از قبیل پارچه و کاغذ مفروش می‌سازند. موش خانگی معمولاً مواد غذایی را ذخیره نمی‌کند، ولی لانه‌اش را در مجاور منبع غذا ایجاد می‌کند. گستره خانگی موش‌هائی که نزدیک انسان زندگی می‌کنند از چند متر تجاوز نمی‌کند. ولی در آنهائی که وحشی هستند ممکن است به بیش از دو کیلومتر برسد. موش خانگی به خوبی از موانع بالا می‌رود. شناگر ماهری است. حس بویایی و شنوایی بسیار قوی‌ای دارد، در مواقعی که به دنبال غذا می‌رود مسیر خود را با ادرار علامت‌گذاری می‌کند. موش خانگی اصوات بالاتر تا ۴۰ هزار دسی‌بل را تشخیص می‌دهد. گاهی اوقات این حیوان به صداهای موسیقی واکنش نشان می‌دهد.

غذا: همه‌چیز خوار است، از مواد گیاهی، حیوانی و مواد غذایی انسان استفاده می‌کند. بیشتر از آنچه می‌خورد ضایع سازد.

تولید مثل: چنانچه شرایط مناسب باشد، در تمام طول سال قادر به جفت‌گیری و تولید مثل است. ماده‌ها چهار تا شش بار و در برخی شرایط تا ۱۴ بار در سال می‌زایند. مدت آبستنی بین ۱۹ تا ۲۳ روز و تعداد بچه‌ها در هر زایمان بین ۳ تا ۱۲ عدداست. نوزادان کور و بی‌مو هستد و یک گرم وزن دارند در ۱۰ روزگی موها کامل می‌شود، در ۱۴ روزگی چشم‌ها باز می‌شوند، سه هفته شیر می‌خورند، حدود ۴۵ روزگی بالغ می‌شوند و تا یک ماهگی وابسته به مادرند. حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد بچه‌ها قبل از رسیدن به سن بلوغ تلف می‌شوند. متوسط طول عمر حدود دو سال است ولی گاهی اوقات تا شش سال نیز عمر می‌کنند.

موش خاردار

پرورش موش,پرورش رت,پرورش و تکثیر موش و تکثیر رت

پرورش موش,پرورش رت,پرورش و تکثیر موش و تکثیر رت

پرورش موش,پرورش رت,پرورش و تکثیر موش و تکثیر رت

پرورش موش,پرورش رت,پرورش و تکثیر موش و تکثیر رت


موش,تله موش,فروش تله موش,فروش تله گربه

موش,تله موش,فروش تله موش,فروش تله گربه

مشخصات: از نظر شکل ظاهری شباهت زیادی به موش خانگی دارد، با این تفاوت که در این موش موهای بلند و خارمانندی در سطح پشت و دم وجود دارد که موهای زیر را به طور کامل می‌پوشاند، چشم‌ها و گوش‌ها نسبتاً بزرگند. دم تقریباً به اندازه طول سر و تنه است، گاهی موهای کوتاهی در بین حلقه‌های دم مشاهده می‌شود، دم این حیوان به آسانی از بدن کنده می‌شود. رنگ موهای پشت زرد متمایل به قهوه‌ای تا خاکستری، زیر بدن سفید است. گاهی اوقات رنگ برخی از این موش‌ها به علت پدیده ملانیزم (Melanism) کاملاً سیاه می‌شود.

اندازه‌ها: طول سر و تنه ۹۰ تا ۱۲۰ میلی‌متر، دم ۹۰ تا ۱۲۰ میلی‌متر، پا ۱۸ تا ۲۰ میلی‌متر، وزن ۴۰ تا ۸۵ گرم.

زیستگاه: بوته‌زارهای مناطق صخره‌ای و کوهستانی نسبتاً گرم و خشک و گاهی مناطق مسکونی.

پراکندگی: در ایران، وجود آن تا کنون از جنوب فارس، بوشهر و چابهار گزارش شده است.

پراکنش جهانی: جزیره کرت، آفریقا، شبیه جزیره عربستان و غرب آسیا.

عادات: شبگرد است. به صورت انفرادی یا گرو‌ه‌های کوچک زندگی می‌کند. در داخل گیاهان خشک موجود در شکاف سنگ‌ها یا سوراخ‌هایی که در زیر سنگ‌ها حفر می‌کند، لانه می‌سازد. نسبت به سرما مقاومت کمی دارد ولی در مقابل گرسنگی مقاوم است، خارهای پشت وسیله دفاعی خوبی در مقابل دشمنان است و در موقع خطر به حالت سیخ درمی‌آیند.

غذا: از دانه، جوانه گیاهان، حشرات و مارمولک تغذیه می‌کند.

تولید مثل: مدت آبستنی حدود پنج تا شش هفته است که نسبت به سایر موش‌ها طولانی‌تر است به همین دلیل نوزادان کامل‌تر هستند و با چشم‌های باز و بدن مودار متولد می‌شوند آنها در اولین شب بعد از زایمان قادر به حرکت و تعقیب مادر هستند. تعداد نوزادان یک تا پنج است. بعد از دو هفته از شیر گرفته می‌شوند. در دو تا سه ماهگی قادرند تولیدمثل کنند. طول عمر آنها حدود پنج سال است.

پرورش موش,پرورش رت,پرورش و تکثیر موش و تکثیر رت
موش پستانداری کوچک از راستهٔ جوندگان است که مواد غذایی خود را به وسیلهٔ حرکات رفت و برگشتی با جلو آروارهٔ تحتانی خرد می‌کند. چون دندان‌های این حیوان مثل سایر جوندگان رشد دایمی دارد، برای جلوگیری از رشد بیش از حد، مجبور است که دایماً دندان‌های خود را با جویدن چیزهای نسبتاً سخت، از قبیل دانه‌ها و حبوبات، بفرساید و اگر موفق به پیدا کردن دانه‌های سخت نگردد به جویدن فرش‌ها، لباس‌ها، کتاب‌ها و هرچه که در دسترس خود بیابد مشغول می‌شود.

موش کور از زیر رده پستانداران جفت دار (Eutheria) راسته حشره خواران (Insectivora) و خانواده کننده ها (talpidae) از میان پستانداران جانوری خاکزی است.

انها چشمهایی تحلیل رفته دارند. موش کور با دست و پای نیرومند خود با کندن سوراخ های گوناگون و دالان های دراز در خاک که گاهی تا ژرفای یک متری پایین میرود، مایه بهبود تهویه و زهکشی خاک میشود.

این جانور در امیختن نیمرخ خاک و یکنواخت کردن ان کارایی دارند.

خوراک این موش ها بیشتر کرم خاکی است. انها همچنین از لارو حشرات، کنه ها، هزارپایان، تنندوها و نرم تنان تغذیه می کنند و در کاهش افت ها بسیار سودمند هستند.

فراوانی موش کور در چمنزارهای همیشه سبز و جنگل های پهن برگ با خاکهای اهکی بسیار بالا است. این موش در جنگل های سوزنی برگ، تورب زارها و کشتزارها نیز با فراوانی کمتری دیده میشوند. بنابراین پیامد زندگی و کارکرد انها در خاک میتواند بهم ریختن نیمرخ خاک و یکنواخت کردن ان، افزایش فرسایش خاک یا پوک کردن ان، خوردن جانوران سودمند و زیانمند خاک و همچنین افزایش گونه های علفی با ریشه های افشان و کاهش گونه های درختی در جنگل های پهن برگ باشد

موش‌های کور پستانداران خانواده Soricomorpha هستند. موش‌های کور عموماً در زیر زمین لانه می‌کنند، هر چند برخی از گونه‌ها نیمه آبزی هستند. موش کور چشم‌های کوچک یا پوشانده شده دارد و احتمالاً هنوز هم می‌تواند شب را از روز تشخیص دهد اما فرای این کور هستند.

موش کور، حیوانی است که در اغلب کشورها وجود دارد؛ ولی با این همه نمی توان آن را مشاهده کرد. زیرا بیشتر زندگی خود را در زیر زمین می گذراند. فقط بعضی مواقع در باغها و مزارع، تپه کوچکی از خاک دیده می شود که پشت بام لانه موش کور است و در زیر آن موش کور در تاریکی مطلق زندگی می کند. موش کور، حیوان کوچکی است که به ندرت طول آن بلندتر از ۱۵ سانتی متر می شود. بدن این جانور از کرک بسیار نرم موشی رنگ پوشیده شده است و دم صورتی رنگ آن فقط ۲ یا ۳ سانتی متر طول دارد. موش کور گردن ندارد و گوشهای کوچک آن در زیر کرک پنهان شده اند. البته موش کور چشم دارد؛ ولی چشمهایش به اندازه نوک یک سنجاق هستند و با کرک پوشیده شده اند. به همین دلیل است که مدت زمان نسبتاً زیادی همه خیال می کردند که موش کور واقعاً کور است. در حالی که موش کور بیناست؛ اما ضعیف می بیند. ولی هرگز نمی توان به آن کور گفت. اگر کسی یک موش کور را بگیرد و روی زمین قرار دهد، ملاحظه می کند، که فوراً به طرف محلی که خاک نرم داشته باشد می دود و بلافاصله شروع به کندن می کند. موش کور در کندن زمین سرعت و مهارت زیادی دارد. زیرا پاهای جلویش خیلی قوی هستند و شکل بیلهای کوچک را دارند. و بالاخره موش کور در مدت فقط چند دقیقه زمین را می کند و در آن ناپدید می گردد. برای آنکه تجسمی از سرعت موش کور داشته باشید، کافی است که بگوییم این جانور کوچک در طی یک شب می تواند ۷۰ متر تونل حفر کند. لانه موشهای کور، معمولاً به صورت یک تپه دیده می شود. در داخل این تپه، دو تونل گرد وجود دارد که یکی بالای دیگری کنده شده است و چند تونل عمودی نیز آنها را به هم مربوط می سازد تا موشهای کور بتوانند در تمام جهات حرکت کنند.
گاهی اوقات اگر موشتان را گوشه قفس گیر بندازید ممکن است انگشتتان را بگزد. البته این نوع گزش، گاز گرفتن محسوب نمی شود. این عمل هنگام غذا دادن در قفس هم ممکن است رخ دهد یعنی ممکن است که موش انگشتتان را با غذا اشتباه گرفته و آن را گاز بگیرد … در این صورت تقصیر موش نیست. در قفس راباز کنید و دستتان را ببرید داخل و به آهشتگی غذا را به او بدهید تا هم یاد بگیرد هم فرق دست با غذا را کاملا متوجه شود.موش ها بسیار زیرک هستند و به سرعت یاد میگیرند.

نگهداری از Rat به عنوان حیوان خانگی

فرق بین Rat نر(Buck ) و Rat ماده ( Dose)
تشخیص Rat نر و ماده کار بسیار راحتی است. اندام جنسی Rat نر (بیضه ها) در زیر دمشان از ابتدای تولد مشخص است. Ratهای کوچک هنگام ترسیدن بیضه ها را به داخل بدن جمع می کنند اما نمی توانند مدت طولانی در این حالت بمانند و اگر صبر کنید می توانید به راحتی آن را تشخیص دهید.
علاوه بر این تفاوت عمده، می توان گفت که Ratهای ماده در مقایسه با Ratهای نر کوچکتر، لاغر تر و بسیار فعال تر هستند. علاوه بر آن شخصیتهایشان هم متفاوت است. پوشش بدن Ratهای نر، صافتر و نرم تر است. در هوای گرم رفتار Ratهای ماده کمی تغییر می کند، مثلا بپر بپرشان بیشتر می شود، چRat تر شده و می رقصند واگر غلغلکشان دهید پشتشان را می لرزانند. Ratهای ماده همچنین بسیار خونگرم و مهربان هستند.

تصویر Rat نر و ماده : سمت راست نر و سمت چپ ماده

[IMG]
[/IMG]

رشد و طول عمر
دوره آبستنی Rat حدود ۲۱ تا ۲۸ روز است(می توان گفت که متوسط طول دوره بارداری ۲۲تا ۲۳ روزاست). Ratها هنگام تولد قوه بینایی بسیار ضعیفی دارند و چشمانشان تقریبا بسته است و ادراکشان از اطراف فقط از طریق قوه بویایی است. چشم بچه Ratها ۱۳ الی ۱۶ روز پس از تولد باز میشود. در این سن می توانند غذای جامد هم بخورند، با این حال دوران شیرخوارگی تا ۴ هفته ادامه خواهد داشت و مانند تمام پستانداران بهترین غذا برای آنها در این مدت، شیر مادرشان است. Ratها ۶ هفته پس از تولد قادر به ترک خانه شان خواهند بود. Rat ماده از سن سه و نیم هفتگی می تواند بار دار شود و این در حالی است که Ratهای نر به ۵ هفته زمان نیاز دارند بهتر است که Ratها در این سن از هم جدا شوند.
Ratها تا هفته ۱۲ الی ۱۴ زندگیشان بسیار سریع رشد می کنند و بعد از آن از سرعت رشدشان کاسته میشود. یک Rat نر کامل، نهایتا وزنش حدودا به ۴۰۰ الی ۷۰۰ گرم و یک Rat ماده کامل نهایتا وزنش حدودا به ۲۰۰ تا ۵۰۰ گرم می رسد. طول عمر Rat ها دوسال است ( البته ممکن است که در شرایط عالی ۳ سال یا بیشتر هم عمر کنند ولی متوسط اش همان دو سال است)

زندگی اجتماعی
Ratها به صورت جمعی زندگی کرده ، حیواناتی اجتماعی می باشند و به راحتی می توانند میان انسانها زندگی کنند. اگر چه می توان آنها را به صورت تکی هم نگه داشت. با این حال اگر امکانش را داشتید سعی کنید که حداقل از دو Rat نگهداری کرده و بدانید که Rat شما در صورتی که با همنوعانش باشد زندگی شاد تری خواهد داشت. اگر خواستید که بیشتر از یک Rat را نگهداری کنید، بهتر است که که Ratها همجنس باشند. Ratها از تمیز کردن یکدیگر لذت می برند و در زندگی گروهی معمولا زمانی از روز را به تمیز کردن جفت یا همنوع خود می پردازند. نکته جالب دیگر این است که Ratها دوست دارند هنگام خواب به دور یکدیگر حلقه بزنند حتی ممکن است گاهی این وسط نزاع و دعوا هم پیش بیاید ولی در نهایت با هم می خوابند. Ratهای جوان در سن ۳ یا ۶ ماهگی با هم نزاع می کنند این نزاعها طبیعی است و درواقع نوعی رفتار اجتماعی است نگران این دعواها نباشید.